Tak Było

Dziecięcy telefon zaufania

W tym dziale Strefy przeczytacie o problemach, jakie dzieci zgłaszają konsultantom Dziecięcego Telefonu Zaufania (DTZ) Rzecznika Praw Dziecka, dzwoniąc pod numer 0800 12 12 12. Codziennie od 8.15 do 20.15 możecie tu porozmawiać z psychologami, pedagogami i prawnikami.

W sprawach, które nam powierzacie, dbamy o dyskrecję. Dlatego przedstawiając Wasze historie w „Strefie Młodych”, nie opisujemy ich szczegółowo i zmieniamy niektóre okoliczności (imiona, miejscowości etc.) – tak, by nie można było zidentyfikować osoby dzwoniącej

Chcemy, abyście wiedzieli, że Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka działa. Cieszymy się z każdego odebranego telefonu. Podczas każdej rozmowy uczymy się, jakie macie problemy i jak o nich mówicie – wiemy, że czasem niełatwo Wam mówić o tym, co jest trudne i bolesne.

W Telefonie Zaufania dużo pytamy – staramy się zrozumieć, na czym polega problem, z którym dzwonicie. W czasie każdej rozmowy czekamy, aż sami opowiecie o problemie, który chcecie rozwiązać. Czasem potrzebujecie jedynie, by Was wysłuchać, czasem Wam doradzamy. Częściej wspólnie szukamy rozwiązań.

Postaramy się pokazywać Wam, co wspólnie robimy, gdy ktoś zapomina o prawach dziecka.

Historie, które usłyszeli dyżurni Dziecięcego Telefonu Zaufania (DTZ) Rzecznika Praw Dziecka (wszystkie imiona zostały zmienione):

Mama nie pozwala mi na kontakty z ojcem

Pod numer Dziecięcego Telefonu Zaufania zadzwonił uczeń gimnazjum, Paweł. Skarżył się, że jego matka nie pozwala mu na rozmowy telefoniczne z ojcem.
Czytaj więcej

Koledzy z klasy mi dokuczają

Dwunastoletnia Jola skarżyła się konsultantowi DTZ, że nie ma w szkole koleżanek, ani kolegów.
Czytaj więcej

Boję się kolegów z podwórka

Tomek od kilku dni bał się wychodzić z domu, bo jego nieco starsi koledzy z bloku grozili mu pobiciem.
Czytaj więcej

Tomek zadzwonił pod numer Dziecięcego Telefonu Zaufania, bo miał poważny problem z kolegami z podwórka. Od kilku dni bał się wychodzić, bo jego nieco starsi koledzy z bloku grozili mu pobiciem. Ponieważ już wcześniej zdarzyło się, że Tomek dostał od kolegów lanie, uważał, że jego obawy są uzasadnione. Od kilku dni Tomek siedział przerażony w domu i nie wychodził sam nawet do sklepu.

“Podwórkowa” przemoc rówieśnicza jest częstym tematem rozmów w DTZ. Przemoc jest zjawiskiem częstym i przynoszącym bardzo wiele szkód. Przemoc jest zła i nikt nie powinien być wobec niej obojętny. Dlatego dyżurny Telefonu Zaufania zapytał, kto z dorosłych wie o zaistniałej sytuacji. Tomek przyznał, że nikomu nie mówił o swoich problemach. Bał się, że rodzice zaczną rozmawiać o problemie z rodzicami napastników, a to tylko pogorszy jego sytuację. Koledzy zapowiedzieli mu, że jeśli „piśnie komuś słowo, dostanie dwa razy mocniej”. Tomek powiedział, że czuje, iż nic w tej sprawie nie może zrobić. Ostatnią deską ratunku był dla niego numer 0 800 12 12 12. Konsultant Telefonu zapytał chłopca, czy uważa, że poprawić jego sytuację może dalsze ukrywanie problemu. Tomek przyznał, że nie – i sam zaczął się zastanawiać, komu i w jaki sposób można o tym powiedzieć. Zasugerowaliśmy mu, że naturalnym pierwszym krokiem powinna być właśnie rozmowa z rodzicami na temat realiów “podwórkowego” życia.

Tomek dzwonił do konsultanta Dziecięcego Telefonu Zaufania jeszcze dwa razy. Udało mu się porozmawiać z rodzicami i wspólnie ustalili bezpieczny plan rozwiązania problemu. Rodzice Tomka porozmawiali poważnie i bardzo stanowczo z rodzicami podwórkowych agresorów, informując ich o konsekwencjach pobicia ich syna. Baczniej kontrolowane przez swych rodziców, dzieciaki zrezygnowały z gnębienia naszego rozmówcy. Wiemy o tym, bo zadzwonił do nas ponownie – już z tonu jego głosu słychać było, że problem zniknął.

Wszystkie imiona w tekście zostały zmienione

Jak odmówić kolegom

“Wszyscy moi koledzy piją alkohol, a ja nie chcę” – skarżył się Piotr, uczeń gimnazjum. W rozmowie z konsultantem Dziecięcego Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka stwierdził, że nie chce pić alkoholu z kolegami, ale ciężko mu odmówić. Boi się, że wyjdzie na – jak sam to nazwał – “frajera”.
Czytaj więcej