Zas­tanówmy się, jak wypadamy na tle przeszłości. Jak czuliśmy się, gdy gard­zono nami, kiedy zro­bil­iśmy coś niekoniecznie dobrego, ale mało znaczącego? Taki błąd niek­tórzy wypom­i­nają nam przez wiele, wiele lat. Od zna­jomych, którzy do dziś naśmiewają się z tego, co zro­bil­iśmy dawno temu, po własną rodz­inę, która nie może nam wybaczyć ciężkiego wys­tępku, popełnionego przed laty.

I wydaje się, że to nawet nieważne, czy była to kradzież, poważne przestępstwo – błąd prze­cież niewybaczalny – czy jakaś bezmyślna wpadka. Jak więc mamy uczyć się na błę­dach, kiedy inni nam to uniemożli­wiają? Czy od razu sta­jemy się złymi ludźmi, którym należy pog­a­rdzać do końca jego lat, nawet po śmierci? Zdawałoby się, że drobna wpadka to jed­nak nie do końca błąd – prze­cież niekoniecznie musi to nieść ze sobą jakiekol­wiek kon­sek­wencje. A jed­nak, wielu uważa to za coś, o czym nigdy nie powin­niśmy zapomnieć.

Poważnym błę­dem życiowym jest także przestępstwo. Niesie ono ze sobą bardzo duże kon­sek­wencje, od których nie można cza­sem uciec do końca życia. Jed­nakże, czy taki człowiek nie ma szansy na zmi­anę? Na resoc­jal­iza­cję? Prze­cież to, co zdarzyło się kiedyś, nawet nie pamię­tamy kiedy, nie musi tkwić w nas do końca życia. Poważne przewinienia – po nich zawsze pozostaną jakieś wyrzuty sum­ienia, ale ważne jest to, aby żyć w odpowied­nim towarzys­t­wie. Taką grupą ludzi są ci, którzy potrafią nas podtrzymy­wać na duchu. Ci, którzy nie będą do końca swoich dni, a także i innych, pamię­tać o tym, co było kiedyś. Było kiedyś, ale teraz tego nie ma! Teraz można się zmienić, stać się innym, lep­szym człowiekiem! Prze­cież z powodu popełnionych błędów nie zawsze trzeba być złym! Nie można od razu stawać się złym człowiekiem! Każdy ma szansę, aby się zmienić, stać się kimś innym, nowym. Człowiekiem dobrym, które swoje błędy pozostawił gdzieś w tyle, który zaczyna od początku.

Osób, które w naszych oczach popełniły kiedyś błędy, nie możemy od razu wyrzu­cać z naszego życia, naszej pamięci. Ktoś taki zawsze może się zmienić. Zmienić się dla nas, po to, abyśmy go postrze­gali inaczej! Błędy życiowe to niekoniecznie tylko przestępstwa i inne przewinienia – to także małe wykroczenia, o których powin­niśmy szy­bko zapom­i­nać i szy­bko je wybaczać.

Tak więc zas­tanówmy się, czy ktoś, kto popełnił dawno temu błąd, od razu staje się złym człowiekiem?

Autor: Krzysztof Pere­grym, kl. VI b, „Świat Trójki” PSP nr 3 w Jelczu–Laskowicach