Wielu z Was uskarża się, że ma za dużo obowiązków, a za mało czasu dla siebie. Wiele dzieci, jest przeciążonych obowiązkami narzuconymi przez dorosłych, albo przez samych siebie. Niektórzy z Was decydują się też na dodatkowe zajęcia, myśląc już o przyszłej karierze, zarobkach.

Po co zatem takie prawo, które w specjalny sposób zapewnia Wam możliwość wypoczywania, organizowania sobie wolnego czasu? Czy to jest w ogóle potrzebne?

Prawo dzieci do wolnego czasu i wypoczynku to prawie to samo co prawo dziecka do rozwoju. Bo wypoczynek to czas, gdy dzieci uczą się wielu nowych rzeczy: spędzają go z rówieśnikami, odpoczywają, realizują swoje pomysły, które nie powstają w czasie wypełniania codziennych obowiązków.

Czas wolny potrzebny jest każdemu człowiekowi po to, by mógł odpocząć od wypełniania obowiązków. Wszyscy potrzebujemy także tego czasu po to, by spróbować nowych działań, pomyśleć o swojej przyszłości i zaplanować swój czas.

Co się powinno robić w wolnym czasie, zapytałam kilkoro dzieci.

Czy można tylko pracować? Bez odpoczynku? Co można robić w wolnym czasie?

„Jeździć na rowerze, na rolkach, spotykać się ze znajomymi, wychodzić na podwórko, czasem grać w gry komputerowe, długo spać w niedzielę”- odpowiedziały.

Wymieniły mnóstwo przyjemnych czynności. Te codzienne przyjemności czasem wydają nam się mniej wartościowe niż, na przykład, nauka. Nic bardziej mylnego! Człowiek, który tylko pracuje i  nie odpoczywa – nie pracuje dobrze. Poza tym - pamiętajmy, że człowiek nie może tylko pracować. Nie może także tylko odpoczywać!

Rozmawialiśmy sobie o tym, co myślą te dzieci, które wolnego czasu prawie nie mają i o tym, co warto im doradzić.

Czy naprawdę  mam prawo do wolnego czasu?

„Mimo, że  mam 13 lat, zawsze opiekowałam się młodszym rodzeństwem. Często bywam wściekła na to, że mama i tata są wiecznie zmęczeni. A ja nie mogę być zmęczona?”

- Możesz, masz prawo do czasu wolnego - po to, by odpocząć.

Dzieci mogą i powinny pomagać rodzicom przy opiece nad młodszym rodzeństwem, ale mają też prawo do wypoczynku. Czas wolny. to przerwa w pracy. Dzieci nie pracują tak, jak dorośli, ale się uczą. Nauka to wysiłek – taki sam, jak praca osób dorosłych. Zawsze przyjemniej się uczyć wiedząc, że ma się prawo do przerwy.

Czy dzieci powinny mieć więcej wolnego niż dorośli?

„Głupio mi trochę. Gdy  się bawię, rodzice pracują. Może też tak powinnam?"

- Masz prawo do czasu wolnego – po to by odpoczywać, ale także po to, by się bawić.

Gdy się jest dzieckiem – trzeba rozwijać swoje zainteresowania- po to, by jako dorosły człowiek mieć dużą wiedzę i móc dobrze wybrać sobie zawód. Dorośli potrafią długo pracować, ale i oni potrzebują odpoczynku

Praca w wolnym czasie

„Mamy w domu mało pieniędzy -  sąsiedzi  zabierali mnie czasem, żebym sobie zarobił, ale ostatnio pracowałem u nich prawie całe wakacje. Sprzedawałem pączki z samochodu - od dzieci ludzie chętniej kupują.”

Dzieci mogą pracować i pomagać dorosłym. W wielu przypadkach może to być  ciekawe i pouczające doświadczenie. Czasem dzieci chcą zarabiać na swoje potrzeby, ale jest to możliwe tylko wtedy,  gdy rodzice się na to zgodzą. Dorośli powinni dbać o to, aby dziecko przeznaczało czas głównie na naukę i rozwój, nie na zarabianie pieniędzy.

Wakacje to czas odpoczynku od nauki. Źle się dzieje, jeżeli dzieci poświęcają zbyt wiele swojego czasu wolnego na prace zarobkową. Zgodnie z przepisami polskiego prawa dzieci mogą pracować zarobkowo dopiero po ukończeniu 16. roku życia.

Z kim spędzać wolny czas

„Moja babcia mówi, że jak się ma za dużo wolnego czasu, to głupie rzeczy przychodzą do głowy. Że wtedy właśnie wpada się w złe towarzystwo - czyli, że to jednak nie ja o tym decyduje, z kim spędzam wolny czas”

- Dorośli są odpowiedzialni za to, czy dzieci korzystając z prawa do wolnego czasu, nie robią sobie krzywdy.

Gdy rodzice, opiekunowie widzą, że dzieci źle się zachowują, starają się ustrzec je przed niebezpieczeństwem. Co prawda każde dziecko ma prawo decydować, z kim się bawi, z kim spędza czas, ale dorośli powinni dbać o to, aby te osoby nie wyrządziły dziecku szkody. Jeśli rówieśnicy nie namawiają do robienia czegoś niewłaściwego,  złego, nie ma podstaw, by dzieciom zabraniać takiego kontaktu.

Nie można zabraniać kontaktów z innymi dziećmi z powodu tego, że inaczej wyglądają, mają inny kolor skóry, wyznają inną religię, pochodzą z biedniejszej lub bogatszej rodziny.

Dorośli powinni także pamiętać, że dzieci uczą się od siebie wielu rzeczy - tego, jak postępować,  ale także tego jak nie postępować. Przecież w swoim dorosłym życiu będą spotykać różnych ludzi. Dzieci, młodzież rozwijają się nie tylko poprzez naukę, ale także poprzez zabawę, zwłaszcza, gdy czas zabawy spędzany jest z rówieśnikami. Uczą się, jak rozmawiać z ludźmi - jak słuchać i jak mówić o sobie.

Dzieci mają jeszcze wiele innych przemyśleń na temat odpoczynku. Często mi mówią, że lubią wakacje dlatego, że mają dużo czasu wolnego, że mogą wtedy wymyślać dla siebie zajęcia, być w grupie innych dzieci i wtedy właśnie się „najwięcej dzieje”.

Autor: Katarzyna Fenik - Redaktor Strefy.