Czter­nas­to­letni Adam pytał kon­sul­tanta Dziecięcego Tele­fonu Zau­fa­nia, jak powinien się całować.

Prob­lemy, związane ze sferą życia emocjon­al­nego człowieka, to temat wielu rozmów nas­to­latków z psy­chologami, dyżu­ru­ją­cymi pod numerem DTZ. Adam nie miał żadnej bliskiej osoby, z którą mógłby o tym poroz­maw­iać. Nie chodz­iło mu zresztą o żadne „tech­niczne” wskazówki – chciał tylko móc komuś powiedzieć, że jest w strasznie trud­nej sytu­acji, bo wydaje mu się, że w jego wieku powinien już wszys­tko na ten temat wiedzieć, nie wsty­dzić się tej sytu­acji… Już sam fakt roz­mowy bardzo wiele zmienił. Pod jej koniec chłopak stwierdził, że sam sobie poradzi, a o swoim skrępowa­niu poroz­mawia z dziew­czyną. „Chci­ałbym przede wszys­tkim – powiedział – żebyśmy byli dobrymi przy­jaciółmi. Cho­ciaż mis­trzem całowa­nia też chci­ałbym kiedyś być…”.